Back then, when that unique days were rising...

Παλιότερα βγαίναμε και συζητούσαμε με τις ώρες. Δεν είχε σημασία αν θα 'μασταν για καφέ ή αραχτοί στον Λευκό Πύργο, αν θα 'ταν 6 το απόγευμα ή 3 τα ξημερώματα. Σημασία είχε που είχαμε την όρεξη.. Την όρεξη να μάθουμε τη ζωή, τους ανθρώπους, τις αντιδράσεις τους και τα όριά μας.. Την όρεξη ν' αναλύσουμε τους πάντες και τα πάντα. Απ' τον Θεό, μέχρι τα μυρμήγκια· απ' τους νεανικούς έρωτες και τις πρώτες γνωριμίες, μέχρι τους νόμους και τα θαύματα της φύσης..
Παλιότερα ήταν ωραία. Βγαίναμε και συζητούσαμε με τις μέρες.. Θυμάμαι πολλές φορές οι πρώτες πρώτες ακτίνες του ήλιου ήταν αυτές που μας σκουντούσαν φιλικά στον ώμο υπενθυμίζοντάς μας πως, φτάνει, ήρθε η ώρα για ύπνο.. Δεν είχε σημασία αν ήταν ένα απλό Σάββατο ή μέσα Ιουλίου, αν ήμασταν κομμάτια ή αν είχαμε σχολείο την επόμενη.. Ε και(?), θα κοιμόμασταν τις πρώτες 2 ώρες και θα μας έφτανε.. Μετά θα συνεχίζαμε πάλι τις αμπελοφιλοσοφίες στα διαλείμματα..
Και τώρα?
Και τώρα συζητάμε, δε λέω.. Μόνο τώρα κοιτάμε να βολεύει. Τους πάντες και τα πάντα. Κοιτάμε να 'μαστε ξεκούραστοι για να μη φύγει η όρεξη. Κοιτάμε τι μέρα είναι αύριο και τι λέει το "πρόγραμμα".. Κυνηγάμε τις μέρες, ή καλύτερα, τις ώρες που υπάρχει διάθεση από κοινού. Πλέον ζυγίζουμε τις κουβέντες μας και το πως αυτά που λέμε θα φανούν.. Τώρα δεν αναλύουμε τα αυτονόητα, δεν υπάρχει λόγος. Γιατί μαζί τα χτίσαμε και πλέον είναι και θα είναι εκεί. Κάθε φορά. Να μας σκουντάνε επιδεικτικά στον ώμο και να μας υπενθυμίζουν πως, ναι, μεγαλώσαμε, οριμάσαμε!..

Και τώρα βγαίνουμε και συζητάμε, δε λέω.. Μόνο που τώρα ξέρουμε, νομίζουμε.. Τι πάει να πει Θεός και έρωτας.. Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι και οι νόμοι της φύσης.. Τώρα δεν αναλύουμε τα αυτονόητα, δεν υπάρχει λόγος. Τώρα πια συζητάμε το πώς γίναμε, το πώς γίνανε.. Το πώς άλλαξα, το πώς άλλαξες.. Συζητάμε τις περίεργες, καινούργιες παραξενιές του· τις παραξενιές της.. Αναλύουμε το γιατί πλέον δεν μπορεί αυτό και δεν αντέχει το άλλο. Πλέον συζητάμε από νωρίς το τι θα κάνουμε μέσ' στον επόμενο Ιούλιο -που δεν μπορούμε να κάνουμε ένα απλό Σάββατο- για να καταφέρουμε να το οργανώσουμε έτσι ώστε να μας γεμίσει, ώστε να 'ναι τέλειο. Για να νιώσουμε πως, επιστρέψαμε για λίγο σ' εκείνα τα τόσο απλά και αξέχαστα Σάββατα.. Πλέον μας στενεύουν τα ρούχα του αυθορμητισμού, αλλά "ευτυχώς", οριμάσαμε!..
Τουλάχιστον ακόμη βγαίνουμε και συζητάμε, μας έμεινε μια όρεξη ακούραστη, κάτι είναι κι αυτό, δε νομίζεις?

Don Blackbeard and his crew presents...

Ορίστε λοιπόν ένας απ' τους βασικότερους λόγους που έχω χαθεί τόσο πολύ τους τελευταίους μήνες.. Έφτασε επιτέλους ο καιρός που κι εγώ με τη σειρά μου -ποιος θα το περίμενε- ετοιμάζω την πτυχιακή μου εργασία! (Τη μία απ' τις δύο..) Η μουσικοθεατρική παράσταση "Δον Μαυρογένης" λοιπόν, σε λίγες μέρες παρουσιάζεται στο δημοτικό θέατρο Κέρκυρας, παρακαλώ! ^^

Ένα δημιούργημα μπόλικης φαντασίας και έμπνευσης, φτιαγμένο με πολύ όρεξη και μεράκι. Αποτελείται από 4 μέρη, στα οποία ο κάθε ένας από τα παιδιά που αναγράφονται παρακάτω στην αφίσα είναι υπεύθυνος για τη μουσική σύνθεση του μέρους του, αλλά και όχι μόνο... Στην ουσία, δηλαδή, είναι τέσσερις πτυχιακές εργασίες μαζί που συντελούν σε ένα πολύ μεγαλύτερο project. Με μεγάλη μου χαρά λοιπόν, σας παρουσιάζω και την αφίσα μας! Πιστεύω μας βγήκε όμορφη. :)

Το σενάριο της παράστασης ήταν έμπνευση του Ιάσονα Β. στα πλαίσια μιας εργασίας ενός μαθήματος της σχολής μας, ακριβώς 1 χρόνο και 3 μήνες πριν, όπου μου ζήτησε να τον βοηθήσω παρηστάνοντας τον πειρατή πλάι στον ίδιο, δηλαδή τον καπετάνιο μου. Αυτό ήταν αρκετό... Πλέον είμαστε πάνω από 20 άτομα που συμμετέχουν συνολικά σ' αυτήν την περιπέτεια και η δεκάλεπτη τότε εργασία έγινε πλέον πενήντα λεπτά παράσταση! Αυτά τα λίγα και κλείνω εδώ, γιατί έτσι και ξεκινήσω να μιλάω για τον κόπο όλου αυτού...αφήστε. :Ρ Και οι πρόβες συνεχίζονται, όπως μαζί τους συνεχίζεται και η εξεταστική...

To The King Of Blues

B.B. King: Ο μπλούζμαν που υποσχόταν να παίζει μέχρι θανάτου.

(Blues Boy King)

B.B. King, the larger-than-life guitarist and singer who helped popularize electric blues and brought it to audiences for more than six decades, died laying on his bed, Thursday in Las Vegas. He was 89.

(September 16, 1925 - May 14, 2015)

Magazine Rolling Stone ranked King number 6 on its 2011 list of the 100 greatest guitarists of all time (previously ranked number 3 in the 2003 edition of the same list). He was ranked number 17 in Gibson's "Top 50 Guitarists Of All Time".

Until I'm dead and cold

Μια στιγμή.

Τέσσερις και τριάντα τρία και κάτι δευτερόλεπτα.. Δεν τους έπαιρνε ο ύπνος με τίποτα.. Ακόμα και η βαρετή ταινία που είχαν βάλει να παίζει μήπως και τους νυστάξει, είχε πια τελειώσει και το μόνο που είχε απομείνει να γεμίζει το χώρο εκτός απ' τα δύο άγρυπνα, σιωπηλά σώματά τους, ήταν η μουσική των τίτλων πριν κλείσει πια τελείως και το player.. Έξω έβρεχε ασταμάτητα από ώρα, από μέρες, αλλά εκείνη τη νύχτα ο κεντρικός δεν άδειαζε από κίνηση.. Σαν να μην κοιμόταν μαζί τους ολόκληρη η πόλη από συμπαράσταση... Έμειναν για λίγο έτσι χωρίς να πουν λέξη. Ξαπλωμένοι, με κλειστά μάτια και μισοσκεπασμένοι, απολαμβάνοντας τη νανουριστική μελωδία της άρπας και του φλάουτου, σαν μια ιερή στιγμή εξαγνισμού ψυχής.. Σαν μια στιγμή πνευματικής γαλήνης, έστω και σε μια τόσο περασμένη ώρα.. Το είχαν τόσο ανάγκη και οι δύο.. Πόσο μάλλον μετά από μια τέτοια μέρα... Ύστερα από λίγο οι λέξεις έσπασαν ξαφνικά τη σχεδόν απόλυτη ησυχία.. "Άκου τη μουσική", είπε. "Ε?", ρώτησε η άλλη φωνή. "Άκου τη μουσική προσεκτικά", επανέλαβε και συνέχισε.. "Αν κλείσεις τα μάτια και συγκεντρωθείς στη μουσική τότε θα δεις πως ο ήχος των αυτοκινήτων μοιάζει με θάλασσα..". Ένα απρόσμενο χαμόγελο έκλεισε τη σύντομη κουβέντα και επανέφερε και πάλι τη σχεδόν απόλυτη ησυχία, μέχρι που τελικά έπαψε κι αυτή να είναι σχεδόν...