Healing

Η εσωτερική επούλωση δεν έχει να κάνει με την απόδοση δικαιοσύνης για κάθε λάθος που συνέβη. Έρχεται σταδιακά, από την αναγνώριση του ότι δεν υπάρχει ουσία στο να υποφέρεις από τραύματα που δε χρειάζεται πλέον να σε καθορίζουν. Δε θεραπεύεσαι περιμένοντας την υπέρτατη συγγνώμη, αναλυτικές εξηγήσεις ή το ιδανικό κλείσιμο. Θεραπεύεσαι κατανοώντας ότι η ηρεμία σου έχει μεγαλύτερη σημασία από την ιστορία του πόνου σου. Ίσως κάποιοι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να σε αγαπήσουν όπως χρειαζόσουν, ενώ κάποιοι άλλοι δεν ήξεραν ποτέ πώς να μείνουν... Κάποιοι ίσως σε άφησαν με ερωτηματικά που δε σκόπευαν ποτέ να απαντήσουν και έτσι κατέληγες ο πιο αυστηρός κριτής του εαυτού σου, επαναλαμβάνοντας στο μυαλό σου τα λάθη που, κανονικά, θα έπρεπε να ήταν μαθήματα και όχι αυτομαστιγώματα εφ' όρου ζωής.

Η συγχώρεση δεν έχει να κάνει με τη διαγραφή του παρελθόντος. Έχει να κάνει με την απελευθέρωση από τον κόμπο που σε κρατάει μόνιμα εκεί. Έχει να κάνει με την επιλογή του να μη ζεις πλέον στα "τι θα γινόταν αν...", στα "θα μπορούσε να...", στους σιωπηλούς πολέμους μέσα στο μυαλό σου. Η πραγματική ηρεμία έρχεται όταν συγχωρέσεις, όχι τον άλλον για τη στάση του αλλά τον εαυτό σου. Όταν συγχωρέσεις τον εαυτό σου, όχι για τα λάθη που ενδεχομένως έκανες τότε, αλλά γιατί τώρα ξέρεις ότι είναι πλέον εντάξει να αφήσεις πίσω όλα εκείνα τα συναισθήματα που σε χαρακτήριζαν, που σε όριζαν, που θα έδινες ακόμη και τη ζωή σου για αυτά. Είναι εντάξει. Δεν είναι ντροπή, δεν είναι κρίμα, δεν είναι προδοσία προς τον εκείνο εαυτό σου για όλες τις υποσχέσεις και τις μεγάλες κουβέντες που ειπώθηκαν. Είναι εντάξει.

Έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι ελεύθερος. Ελεύθερος από την πικρία, ελεύθερος από την ανάγκη του να καταλάβεις τα πάντα. Ελεύθερος από το βάρος του ποιος ήσουν πριν να ξέρεις καλύτερα. Δεν είναι ότι έτσι δείχνεις αδυναμία. Δεν είναι ότι ξεχνάς. Σκοπός είναι η ανάκτηση της ενέργειας που κάποτε επένδυσες, προσκολλημένος σε ό,τι σε πλήγωνε. Ο δρόμος που έρχεται είναι πάντα ελαφρύτερος όταν σου επιτρέπεις αυτήν την ελευθερία.