mood Recycle

Επειδή η ανακύκλωση μπαίνει όλο και ουσιαστικότερα στις ζωές μας, είπα να προσθέσω κι εγώ το λιθαράκι μου στα πλαίσια μιας απλής αλλά χρήσιμης ενημέρωσης. Διότι, σε πολλές περιπτώσεις -όπως και στο δικό μας σπίτι- μπορεί να υπάρχει όλη η καλή διάθεση για συμβολή στην ανακύκλωση, ωστόσο, όταν δε γίνεται σωστά μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει... Η παρακάτω λίστα από ένα άρθρο του Green Schools μας δίνει μια καλή εικόνα της ανακύκλωσης στην καθημερινότητα.

Τα λάθη που κάνουμε συχνά όταν ανακυκλώνουμε:

• Σπασμένα γυαλιά. Μπουκάλια και γυάλινες συσκευασίες ανακυκλώνονται. Αλλά όχι και τα σπασμένα γυαλιά. Και αυτό γιατί τη διαλογή των υλικών την κάνουν εργαζόμενοι με τα χέρια και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος τραυματισμού των εργαζομένων.
• Κουτιά από πίτσα, συσκευασίες έτοιμου φαγητού. Μπορεί να είναι χάρτινα και πλαστικά αλλά δεν ανακυκλώνονται καθώς είναι γεμάτα λίπη και υπολείμματα τροφών.
• Σακούλες βιοδιασπώμενες ή φωτοδιασπώμενες. Οι απλές πλαστικές σακούλες, μπορούν να ανακυκλωθούν. Οι βιοδιασπώμενες έχουν ημερομηνία λήξης μετά την οποία αρχίζουν να θρυμματίζονται. Έτσι, δεν πρέπει να τις ρίχνουμε στην ανακύκλωση.
• Κομματάκια χαρτί. Για να ανακυκλωθεί κάποιο χαρτί πρέπει να έχει μέγεθος τουλάχιστον Α4. Αυτό σημαίνει ότι σχισμένες σελίδες, εισιτήρια και άλλα χαρτάκια δεν πρέπει να ρίχνονται στους μπλε κάδους.
• Βρεγμένο ή λερωμένο χαρτί. Λερωμένες χαρτοπετσέτες ή κομμάτια λαδωμένου χαρτιού όχι μόνο δεν ανακυκλώνονται, αλλά αχρηστεύουν και τα υπόλοιπα ανακυκλώσιμα υλικά. Επίσης, χαρτί που έχει βραχεί ακόμη και αν στεγνώσει δεν ανακυκλώνεται. Ακατάλληλα είναι επίσης το χαρτί κουζίνας και το χαρτί υγείας ακόμη και αν είναι καθαρά.
• Υλικά από πηλό. Τα κεραμικά είδη, όπως π.χ. σκεύη ή κούπες καφέ δεν ανακυκλώνονται.
• Αφρολέξ και φελιζόλ. Είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα υλικά, καθώς μπορούν να πάρουν φωτιά σε οποιοδήποτε στάδιο της πορείας της ανακύκλωσης. Συνεπώς, η ρίψη τους στους μπλε κάδους δημιουργεί προβλήματα.
• Συσκευασίες τοξικών υλικών. Πλαστικές ή μεταλλικές συσκευασίες, που περιείχαν ορυκτέλαια, αντιψυκτικά, εντομοκτόνα κ.ά., δεν πρέπει με τίποτα να ρίχνονται στους μπλε κάδους, γιατί τα κατάλοιπα των τοξικών δύσκολα απομακρύνονται.
• Δισκάκια CD, DVD και βιντεοκασέτες. Παρότι κατασκευάζονται κατά κύριο λόγο από αλουμίνιο, τα ψηφιακά δισκάκια ή οι παλιές μας βιντεοκασέτες περιέχουν πολλές προσμείξεις, καθιστώντας αδύνατη την άμεση ανακύκλωσή τους. Το ίδιο ισχύει και για τις βιντεοκασέτες (όσες έχουν απομείνει. Αν θέλουμε να απαλλαγούμε από αυτά χωρίς να επιβαρύνουμε το περιβάλλον πρέπει να επικοινωνήσουμε με την Ανακύκλωση Α.Ε., Βιομηχανική περιοχή Κομοτηνής (Τ/25310-58.100), ή να τα παραδώσουμε στην εταιρεία Eurosun (Kτίριο SANYO, 12ο χλμ. εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας, Μεταμόρφωση).
• Καλαμάκια και πλαστικά μαχαιροπίρουνα. Παρότι πλαστικά, τα συγκεκριμένα υλικά μιας χρήσης δεν ανακυκλώνονται.
• Πλαστικά έπιπλα. Οι μπλε κάδοι ανακύκλωσης δεν είναι κατάλληλοι για πλαστικά έπιπλα, παρά μόνο για υλικά συσκευασίας. Τα ογκώδη πλαστικά αντικείμενα, τα οποία συχνά περιέχουν και άλλα υλικά, πρέπει να κατευθύνονται στα κέντρα συγκέντρωσης ογκωδών αντικειμένων. Σχεδόν όλοι οι δήμοι διαθέτουν τέτοια κέντρα, μάλιστα κάποιοι παραλαμβάνουν με δικά τους οχήματα τέτοια απορρίμματα από το σπίτι μας με ένα τηλεφώνημα.
• Συρμάτινες κρεμάστρες. Οι περισσότερες έχουν και πλαστικά μέρη με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος ανάμειξης των δυο υλικών. Αν έχουμε την υπομονή, διαχωρίζουμε τα υλικά και τα πετάμε ξεχωριστά στον κάδο.
• Τηλεκάρτες. Δεν θεωρούνται συσκευασίες γι’ αυτό και δεν πρέπει να μπαίνουν στους μπλε κάδους. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κόστος ανακύκλωσής τους είναι μεγαλύτερο από το κόστος παραγωγής.
• Καπάκια από πλαστικά μπουκάλια. Ενώ τα πλαστικά μπουκάλια είναι βασικό ανακυκλώσιμο υλικό, τα καπάκια τους ανακυκλώνονται με διαφορετικό τρόπο. Αφαιρούμε λοιπόν τα καπάκια και τα πετάμε ξεχωριστά στον μπλε κάδο.
• Κουτιά χυμών. Υπάρχουν ορισμένα κουτιά χυμών που δεν ανακυκλώνονται, λόγω του συνδυασμού πλαστικού και χαρτονιού. Πριν το πετάξουμε στον μπλε κάδο, πρέπει να ελέγξουμε αν φέρει την ειδική σήμανση καταλληλότητας για ανακύκλωση.

Μην ξεχνάτε επίσης!

1. Να διαχωρίζουμε καθημερινά τα υλικά συσκευασίας από τα υπόλοιπα απορρίμματα.
2. Να αδειάζουμε εντελώς τις συσκευασίες από τα υπολείμματα και, αν χρειάζεται, να τις ξεπλένουμε.
3. Να διπλώνουμε/ συμπιέζουμε τα χαρτοκιβώτια.
4. Δεν πετάμε στον κάδο τα υλικά συσκευασίας μέσα σε δεμένες σακούλες, αλλά τα ρίχνουμε χύμα.
5. Δεν πετάμε ποτέ κοινά σκουπίδια στους μπλε κάδους ανακύκλωσης.
6. Κλείνουμε τους κάδους, για να προστατεύσουμε τα ανακυκλώσιμα υλικά από τη βροχή.

Τικ, τοκ, καληνύχτα!

"...είναι λεπτή η γραμμή μεταξύ του πότε αξίζει να θυσιάζεις χρόνο για ύπνο ή ύπνο για χρόνο", του είπε χαμογελώντας. Εκείνος κούνησε καταφατικά το κεφάλι του, κοιτώντας τον με ένα κουρασμένο βλέμμα που έλεγε "Εμένα μου λες φίλε μου, όταν γίνεις γονιός να δεις!"

"Είναι μία σχέση ποιότητας-ποσότητας απέναντι στη ζωή, της οποίας η σωστή στάση δεν μπορεί ποτέ να είναι μόνο άσπρο ή μαύρο", συνέχισε ο πρώτος. "Η ποιότητα της εμπειρίας είναι πάντα πολύ σημαντική, αλλά μερικές φορές στα πλαίσια της καθημερινότητας μπορεί να χρειαστεί να θυσιάσεις λίγες ώρες ύπνου, για αυτές τις άτιμες έξτρα ώρες που ποτέ δεν εμφανίζονται από μόνες τους!"

Έπειτα οι κουβέντες σταμάτησαν, αφήνοντας το γλυκό αεράκι και τον ζεστό ήλιο να τους χτυπάει ίσια στα πρόσωπα, καθώς εκείνοι περπατούσαν με αργό και σταθερό βήμα. Για μερικά δευτερόλεπτα το μόνο που ακουγόταν ήταν εκείνη η μία ξεβιδωμένη ρόδα από το καροτσάκι πάνω στο ανώμαλο πλακόστρωτο.

The Mind as a Tool

Η κατανόηση του πώς δουλεύει το μυαλό μας και η συνειδητοποίηση του ότι είναι ένα ακόμα όργανο που λειτουργεί με συγκεκριμένο τρόπο, είναι το πρώτο βήμα και, στη συνέχεια, το κλειδί για έναν πιο συνειδητό τρόπο ζωής, όπου μπορούμε να επιλέγουμε το ποιοι θέλουμε να είμαστε αύριο.

Με οτιδήποτε έρχεσαι σε επαφή, το μυαλό σου ενεργεί σε τέσσερα διαφορετικά επίπεδα, χρησιμοποιώντας τα, μάλιστα, με πολύ συγκεκριμένη σειρά:

1) Κατανόηση της πληροφορίας (μέσω κάποιου αισθητήριου οργάνου). Το αυτί για παράδειγμα, δεν είναι ικανό να μεταφράσει έναν ήχο από μόνο του. Μπορεί όμως να συλλέξει τα ηχητικά κύματα και να τα στείλει στον εγκέφαλο όπου θα γίνει η αποκωδικοποίηση "ακούγεται ένας δυνατός ήχος από δεξιά".

2) Αναγνώριση της ποιότητας της πληροφορίας (βάσει ιστορικού). Αν έχεις ξανακούσει αυτόν τον ήχο, το μυαλό αντλεί την αντίστοιχη πληροφορία απ' το ιστορικό των εμπειριών σου και επαληθεύει "γάβγισμα μικρόσωμου σκύλου" ή "έσπασε κάτι βαρύ και γυάλινο". Αν όχι, προκύπτει σύγχυση και φόβος, μέχρι ο ήχος να αναγνωριστεί και να καταγραφεί με τη νέα του πλέον ταυτότητα στο ιστορικό των εμπειριών σου, για μελλοντική χρήση.

3) Απόδοση συναισθηματικής εντύπωσης (βάσει ιστορικού). Συνεχίζοντας με τα ηχητικά παραδείγματα, μία πολύ χαρακτηριστική απόδειξη αυτής της λειτουργίας του εγκεφάλου είναι όταν ακούγεται ένα συγκεκριμένο τραγούδι από δυνατά ηχεία σε έναν χώρο με διάφορους ανθρώπους. Σε κάποιον μπορεί να φανεί υπέροχο και ανατριχιαστικό, σε άλλον αδιάφορο, ενώ κάποιος άλλος μπορεί να το εκλάβει ως ενοχλητικό θόρυβο. Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, ότι το αν ένα τραγούδι θα χαρακτηριστεί ωραίο ή όχι δεν έχει να κάνει με το ίδιο, αλλά με το ιστορικό υπόβαθρο αυτού που δέχεται την πληροφορία και τη σύνδεση που έχει κάνει ο εγκέφαλός του με αυτή, βάσει συγκεκριμένων εμπειριών.

4) Ανταπόκριση στην πληροφορία. Το αν θα έχεις την προδιάθεση να συμπεριφερθείς παρορμητικά, αντιδραστικά, ψύχραιμα, με ενσυναίσθηση ή όπως αλλιώς απέναντι στο οτιδήποτε έρχεσαι σε επαφή, είναι κάτι που -και πάλι- ο εγκέφαλός σου θα ορίσει "καρμικά" εξαρχής για σένα. (Όταν λέμε κάρμα, εννοούμε το ποιος έχεις φτάσει να είσαι αυτήν τη στιγμή σε κάθε επίπεδο -σώμα και πνεύμα-, βάσει των πράξεων και των επιλογών που έχεις κάνει στη ζωή σου ως τώρα.)

Ωστόσο, αυτό το τελευταίο επίπεδο ίσως είναι και το πιο ενδιαφέρον, γιατί σε αντίθεση με τα πρώτα τρία που συμβαίνουν ασυναίσθητα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, είναι το μοναδικό πάνω στο οποίο συνειδητά έχεις λόγο. Αν για παράδειγμα κάποιος τυχαία στον δρόμο αρχίσει και σε βρίζει ή σε σπρώξει επιθετικά, μπορεί η παρόρμησή σου να σου πει "ανταπέδωσε τα πυρά". Παρ' όλα αυτά, αν κάνεις συνειδητά ένα βήμα πίσω και με μια ανάσα αναλογιστείς πώς πραγματικά θα ήθελες να ανταποκριθεί ο "ιδανικός εαυτός σου" εκείνη τη στιγμή, ίσως το να συγκρατήσεις τελικά τις γροθιές σου να σου φανεί μια σοφότερη επιλογή. Σε ένα άλλο πιο φιλήσυχο παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι έχεις φύγει φαγωμένος απ' το σπίτι και ξαφνικά βρίσκεσαι σε έναν χώρο με διάφορα μυρωδάτα φαγώσιμα σε ανοιχτό μπουφέ. Η μύτη σου αμέσως σου λέει "δοκίμασε", γιατί βάσει ιστορικού οι συγκεκριμένες μυρωδιές υπόσχονται απόλαυση, κάτι για το οποίο το σώμα δε λέει ποτέ όχι, οπότε -απ' το πουθενά!- "δημιουργεί" άμεσα χώρο στο στομάχι. Ωστόσο, αν αναλογιστείς συνειδητά την κατάσταση και τα δεδομένα, είναι πολύ πιθανό στη σκέψη "είμαι χορτάτος, δε χρειάζομαι κι άλλο φαΐ αυτήν τη στιγμή" να γειώσεις αποτελεσματικά την ψευδή αίσθηση της πείνας και την αστείρευτη λύσσα για απόλαυση.

Μέσα από τέτοιες μικρές συνειδητές επιλογές ανταπόκρισης, λοιπόν, μπορεί να επιτευχθεί η απελευθέρωση από το κάρμα και όλα αυτά τα "(δε) θέλω", "(δεν) αντέχω", "(δε) μου αρέσει", "(δεν) μπορώ", "εγώ (δεν) είμαι έτσι" κ.λπ. ή μονολεκτικά, τα δεσμά που σε ορίζουν ως άνθρωπο με έναν πολύ συγκεκριμένο και περιοριστικό τρόπο. Με άλλα λόγια, αν δε χρησιμοποιηθεί συνειδητά το μυαλό ως εργαλείο προς όφελος του κατόχου του, καταλήγει να τρέχει με το προϋπάρχον "λογισμικό" στον αυτόματο πιλότο, αφήνοντας τον χρήστη να λειτουργεί ως απλός παρατηρητής των προκαθορισμένων ουσιαστικά πράξεών του.

Η κατανόηση του πώς δουλεύει το μυαλό μας και η συνειδητοποίηση του ότι είναι ένα ακόμα όργανο που λειτουργεί με συγκεκριμένο τρόπο, είναι το πρώτο βήμα και, στη συνέχεια, το κλειδί για έναν πιο συνειδητό τρόπο ζωής, όπου μπορούμε να επιλέγουμε το ποιοι θέλουμε να είμαστε αύριο.

The human experience

-Θέλω να ταξιδέψω, να γυρίσω όλο τον κόσμο!

-Φίλη μου, μπερδεύεσαι. Στην πραγματικότητα δεν μπορείς να πας πουθενά, γιατί βρίσκεσαι παντού. Μόνο το σώμα σου έχει όρια, οπότε και την πολυτέλεια της μετακίνησης.

-Μα για αυτό συγκεκριμένα μιλούσα!

-Α, με συγχωρείς τότε. Αυτό να το πας όπου θέλεις και να θυμάσαι πάντα να το προσέχεις. Γιατί είναι αυτό που σου εξασφαλίζει την ανθρώπινη εμπειρία που τόσο λαχταράς και, μέσα από ταξίδια και χιλιάδες άλλα πράγματα, τόσο πολύ απολαμβάνεις!