"...είναι λεπτή η γραμμή μεταξύ του πότε αξίζει να θυσιάζεις χρόνο για ύπνο ή ύπνο για χρόνο", του είπε χαμογελώντας. Εκείνος κούνησε καταφατικά το κεφάλι του, κοιτώντας τον με ένα κουρασμένο βλέμμα που έλεγε "Εμένα μου λες φίλε μου, όταν γίνεις γονιός να δεις!"
"Είναι μία σχέση ποιότητας-ποσότητας απέναντι στη ζωή, της οποίας η σωστή στάση δεν μπορεί ποτέ να είναι μόνο άσπρο ή μαύρο", συνέχισε ο πρώτος. "Η ποιότητα της εμπειρίας είναι πάντα πολύ σημαντική, αλλά μερικές φορές στα πλαίσια της καθημερινότητας μπορεί να χρειαστεί να θυσιάσεις λίγες ώρες ύπνου, για αυτές τις άτιμες έξτρα ώρες που ποτέ δεν εμφανίζονται από μόνες τους!"
Έπειτα οι κουβέντες σταμάτησαν, αφήνοντας το γλυκό αεράκι και τον ζεστό ήλιο να τους χτυπάει ίσια στα πρόσωπα, καθώς εκείνοι περπατούσαν με αργό και σταθερό βήμα. Για μερικά δευτερόλεπτα το μόνο που ακουγόταν ήταν εκείνη η μία ξεβιδωμένη ρόδα από το καροτσάκι πάνω στο ανώμαλο πλακόστρωτο.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου