Το Γέλιο τους

Ποτέ δεν μπορούσα να εξηγήσω γιατί επιστρέφουν. Συμβαίνει τόσο συχνά, αλλά κάθε φορά το ίδιο ανεξήγητα. Κάποιες φορές τους βλέπεις μέσα στη μέρα, άλλες πολύ αργά τη νύχτα· άλλες φορές με ντάλα ήλιο και άλλες με συννεφιά. Και είναι πάντα ολόκληρο παρεάκι!

Και να πεις ότι ζούμε δίπλα στη θάλασσα, να το δικαιολογήσω κάπως· είναι περαστικοί θα έλεγα, κάνουν βόλτα και επιστρέφουν σπίτι τους. Όμως όχι, είμαστε αρκετά χιλιόμετρα από την παραλία και αρκετά μέσα στην πόλη για να πεις ότι απλά τυχαίνει. Όχι, είναι ξεκάθαρα επιδρομές με άγνωστο, για εμάς, σκοπό.. Κάποια στιγμή μου εξήγησε ένας φίλος γιατί μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Γιατί, δηλαδή, μπορεί οι γλάροι να αφήνουν για λίγο το σπίτι τους και να βγαίνουν τσάρκα στον πολιτισμό. Έχει να κάνει με τον καιρό, με τη βροχή, μου είχε πει και εγώ του έγνεψα καταφατικά, σαν να είχε αυτονόητα δίκιο. Όμως με τον καιρό, συνειδητοποίησα ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, δε συμβαίνει (μόνο) τότε, αλλά τακτικά, σε άτακτες περιόδους. Άλλοι πετάνε μπροστά απ' τα μπαλκόνια μας, άλλοι πετάνε χαμηλά και παράλληλα με τ' αυτοκίνητα και άλλοι ελέγχουν από ψηλά, κάνοντας κύκλους τοπικά.

Το πιο περίεργο κι εντυπωσιακό, όμως, δεν είναι το άγνωστο αυτό κίνητρό τους, αλλά οι αντιδράσεις τους. Έχεις ακούσει ποτέ πώς κάνει ο γλάρος?... Δε θα ξεχάσω τα πρώτα βράδια που συνειδητοποίησα ότι η γλαρο-συμμορία βρισκόταν στη γειτονιά μας, τότε που ξαπλώναμε στο κρεβάτι μέσα στο κατακαλόκαιρο, με όλα τα παράθυρα ανοιχτά, ελπίζοντας σε κάποιο αφύσικο, δροσερό αεράκι να μας επιτρέψει να κοιμηθούμε. Κοιμόμασταν στα πίσω δωμάτια, όχι στον κεντρικό μπροστά, γιατί τη μέρα ο ήλιος τα έβλεπε λιγότερο και όντως, τη νύχτα ήταν λίγο πιο δροσερά. Οι ήχοι τής πόλης, λοιπόν, ερχόντουσαν πάντα μέσα από τα στενά, στα κλεφτά κι απρόσκλητα. Την πρώτη φορά δεν είχα δώσει τόση σημασία, μιας και είχα πειστεί πώς είναι παρέα νέων που κάνουν φασαρία γελώντας, κάπου σε κάποιο τετράγωνο παραπέρα. Κι όμως, ήταν γλάροι. Και ήταν τη δεύτερη (ή ίσως τρίτη) φορά που συνέβη και το διαπίστωσα, γιατί πραγματικά μ' έκαναν να σηκωθώ απ' το κρεβάτι και να βγω έξω στο μπροστινό μπαλκόνι! Ήταν ένα τόσο αξιοπερίεργο και πρωτόγνωρο για μένα φαινόμενο. Γελούσαν ανθρώπινα, δυνατά και κοφτά, σαν το υστερικό γέλιο του τζόκερ στην ταινία, σαν ένας μανιακός δολοφόνος που μόλις είχε ολοκληρώσει τον σκοπό του. Κοίταζα για ώρα στον ουρανό, προσπαθώντας να διακρίνω συγκεκριμένα ποιοι "γελούσαν" έτσι. Έμοιαζαν να μας κοροϊδεύουν, κοιτώντας τη συνολική κατάντια μας από ψηλά και σχολιάζοντας ειρωνικά στα γλαρικά.

Έχεις ακούσει ποτέ πώς κάνει ο γλάρος? Έχει ένα ανατριχιαστικό γέλιο που, όμως, σίγουρα θα θες να ξανακούσεις· είναι τόσο μαγικά παράξενο! Έχουν καιρό να φανούν τελευταία στη γειτονιά, ίσως μπήκαν κι αυτοί σε καραντίνα. Παρ' όλα αυτά, εγώ θα περιμένω.

-

Η στιγμή της εναλλαγής.

Από πάντα το είχα απορία και το είχαμε συζητήσει αρκετές φορές με διάφορους. Ο καθένας κάτι έχει να σου πει, κάποια άποψη να εκφέρει, όμως, κανείς δε μου έδωσε την εντύπωση να έχει σίγουρη, ξεκάθαρη απάντηση, πέρα από εκείνους που το προσεγγίζουν απόλυτα ρηχά και λογικά. Η ημέρα αλλάζει τα μεσάνυχτα, θα σου πουν· στις 00:00 ακριβώς έχει τελειώσει η προηγούμενη και ξεκινάει η επόμενη ημέρα.

Όμως, για εμάς ποτέ δεν ήταν τόσο απλό. Για εμάς, που τότε ακόμα 17, όταν τα βράδια με ύπνο ήταν μόλις τέσσερα στις εφτά νύχτες τής βδομάδας, τα πράγματα περιπλέκονταν ακόμη περισσότερο. Ήταν κάθε φορά το ίδιο περίεργο να επιστρέφεις σπίτι, να λες "καλημέρα" και να πέφτεις για ύπνο· το ίδιο περίεργο να νιώθεις Τετάρτη, μα να λες Πέμπτη. Υπήρχε και πρόβλημα συνεννόησης πολλές φορές, θυμάμαι, το οποίο περνούσε στην πλάκα με το κλασικό, πλέον, αστείο "με ποιανού ώρα, τη δικιά σου ή του υπόλοιπου κόσμου?". Έτσι λοιπόν, αποφασίσαμε να το κωδικοποιήσουμε μεταξύ μας και να θέσουμε νέους κανόνες για την αλλαγή τής ημέρας· για το πότε ακριβώς αλλάζει και πλέον μπορεί να ξημερώσει η νέα. Ήταν τότε που ξεκίνησε να ισχύει το "η μέρα δεν αλλάζει αν δεν κοιμηθείς". Όχι τα μεσάνυχτα, όχι το ξημέρωμα, η αλλαγή συμβαίνει στον ύπνο σου! Οπότε για να καταλάβεις τι εννοεί ο άλλος με το "τα λέμε αύριο" αρκούσε να ξέρεις το αν έχει κοιμηθεί το βράδυ. Και σαν σύστημα δούλευε. Δούλεψε για χρόνια, μέχρι την προχωρημένη ηλικία τού πανεπιστημίου.

Ήταν κάπου εκεί μέσα στο 2014, θυμάμαι, τότε που το συζητήσαμε για τελευταία φορά πριν αλλάξω άποψη. Ξημέρωνε, μα δεν είχαμε γυρίσει στα σπίτια μας, για μία ακόμη φορά... Και πότε ακριβώς συμβαίνει η αλλαγή, πότε είναι η στιγμή που λες "οκ, άλλαξε", αν όχι κατά τη διάρκεια του ύπνου, ρώτησα και συνέχισα "και μη μου πεις στις δώδεκα, γιατί ένα λεπτό πριν και ένα λεπτό μετά δεν έχει καμία αισθητή διαφορά, ώστε να το δεχτώ έτσι απλά". Αν είσαι έξω στον δρόμο ή σε κάποιο μπαλκόνι μπορείς πολύ εύκολα να δεις και να διακρίνεις την εναλλαγή, μου είπε εκείνη απαντώντας. Η μέρα αλλάζει τις πρώτες ώρες τού ξημερώματος, τότε που έρχεται σιγά σιγά το φως τού ήλιου και σβήνουν τα φώτα στους δρόμους. Τότε που μαζί με το background αλλάζει και το ηχοτοπίο τής πόλης και οι αραιοί ήχοι των πρώτων, πρωινών πουλιών και των ξεχασμένων, αδέσποτων γατιών, δίνουν τη θέση τους σε ρόδες και θορύβους από μηχανήματα και ευχές για καλημέρες από τη μια μεριά τού δρόμου στην άλλη. Η μέρα αλλάζει τότε που ανοίγουν οι πρώτες κουρτίνες στα απέναντι κτίρια και οι δύο άνθρωποι στο πεζοδρόμιο γίνονται πέντε, με βήμα διπλάσιας ταχύτητας. Η μέρα αλλάζει τότε και, ακόμη κι αν είσαι ξύπνιος, θα το δεις να συμβαίνει, θα το νιώσεις.

Από τότε, όποτε τυχαίνει πια να είμαι έξω τέτοιες ώρες και να βλέπω να σβήνουν τα φώτα απ' τις πανύψηλες αυτές λάμπες, θυμάμαι και νιώθω ξεκάθαρα τη στιγμή τής εναλλαγής και, όπως ένα ερωτευμένο ζευγάρι αναμένει το ηλιοβασίλεμα, έτσι κι εγώ παρακολουθώ όλο το φαινόμενο με δέος, σαν μικρό παιδάκι· κάθε φορά το ίδιο εντυπωσιασμένος που κάτι, κάπως, πεθαίνει και κάτι αντίστοιχο γεννιέται.

Learning from Others' Mistakes

Σήμερα λέω να σας μιλήσω λίγο για μία εμπειρία μου με το kickstarter. Τι είναι αυτό? Αυτό είναι μία πλατφόρμα (του 2009) μέσω της οποίας χρηματοδοτούμενα πρότζεκτ από απλό κόσμο "έρχονται στη ζωή". Αν πιάσει το ποσό που ζητάει ο δημιουργός μέσα σε ένα συγκεκριμένο διάστημα και αφού ολοκληρωθεί η παραγωγή τού πρότζεκτ, οι χρηματοδότες παίρνουν πίσω "δωράκια" ως ευχαριστώ για τη συνεισφορά τους. Όπως καταλαβαίνετε, το επιτραπέζιο μέσω αυτής της πλατφόρμας πήρε τρομερές διαστάσεις τα τελευταία 5-6 χρόνια και η συγκεκριμένη αγορά βρίσκεται στην κορύφωσή της πλέον. Ε, σαν καλό παιδί κι εγώ, πήρα και ένα και δύο παιχνιδάκι μέσω αυτής της διαδικασίας και όντως αξίζει τον κόπο και την αναμονή· τις περισσότερες φορές...

Τις προάλλες μέσα στον Ιανουάριο παρέλαβα αυτό· την deluxe version. Kickstarter καμπάνια από τον χειμώνα τού 2019 (το πότε έφτασε λόγω covid-19, ασχολίαστο...).

Λοιπόν, το στήσαμε να παίξουμε προχθές, πρώτη φορά. Το παιχνίδι έχει απίστευτη παραγωγή· μινιατούρες, ποιότητες χαρτονιών κλπ, είναι όλα όσο όμορφα φαίνονται και στις φωτογραφίες και μια χαρά ως εδώ.

Σημαντικότατο κομμάτι τού παιχνιδιού, όπως ίσως κάποιοι καταλαβαίνετε και από τις εικόνες, είναι η εξερεύνηση σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο, καθώς το ταμπλό είναι ένα πλέγμα από κλειστά, μεγάλα πλακίδια τα οποία είναι κρυφά (γυρισμένα ανάποδα), διότι οι παίκτες ψάχνουν να βρουν συγκεκριμένες περιοχές σε κάθε παρτίδα. Οπότε, πολύ σωστά, όπως φαίνεται στη σελίδα τους στο kickstarter αλλά και στο rulebook (βιβλίο κανόνων) που έχω στα χέρια μου, έχουν σχεδιάσει τις πίσω όψεις αυτών των πλακιδίω όλες ίδιες. Όμως(!), στην πράξη τελικά, τα μισά -σχεδόν- πλακίδια έχουν την εικόνα τής πίσω όψης εκτυπωμένη mirrored (τεχνικά -100% width). Είναι η σωστή εικόνα, φυσικά, αλλά εφόσον είναι καθρέφτης σε πολλά, μετά από 2-3 παρτίδες θα είναι ξεκάθαρο το πού να βρεις/ψάξεις τι και ως εκ τούτου unplayable... Και δεν είναι καν κάρτες να πεις, πάει στο διάολο, θα βάλω sleeves (προστατευτικά) με διάφανη μόνο την μπροστινή όψη. Χθες ανακάλυψα, φυσικά, ότι παρότι δεν το σχολιάζουν πουθενά ξεκάθαρα στις ανακοινώσεις τους, σε μία από τις πιο πρόσφατες γράφουν για "replacement parts" και πώς να επικοινωνήσεις μαζί τους και να στα στείλουν, αν χρειαστεί. Μία τόσο μικρή λεπτομέρεια που τους ξέφυγε (πιθανότατα λάθος τής εταιρίας παραγωγής στο πώς έβαλε την εικόνα να εκτυπωθεί στο χαρτόνι σε κάποιες από τις παλέτες τους - μιας και δεν είναι όλα ανάποδα) που δημιουργεί ένα τόσο τεράστιο πρόβλημα στο παιχνίδι...

Να πω εδώ ότι το παιχνίδι ήταν μεγάλη επιτυχία (και από gameplay φοβερό) και πούλησε 5.000+ κόπιες.. Δεν ξέρω αν αυτό συνέβη σε όλες, αλλά φανταστείτε λίγο τη χασούρα τους με όλα τα πιθανά replacings...

Ηθικό δίδαγμα: μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες πάντα· κάνουν τη διαφορά!

Και του χρόνου

Ευτυχώς που ο καιρός είναι καλός. Τόσο καλός, που ακόμη έχουμε μύγες στο σπίτι και μπορούμε να εννοούμε και κυριολεκτικά την ατάκα "βαράμε μύγες" τελευταία...

Εντάξει, πλάκα κάνω κατά βάση. Να είναι καλά οι υπολογιστές μας -δουλειές, διασκέδαση, υποχρεώσεις-, πλέον όλα γίνονται (θέλοντας και μη) από εκεί μέσα, οπότε κάπως περνάει ο χρόνος..

Και κάπως έτσι πέρασε και ο χρόνος, ελπίζοντας πλέον σε ένα καλύτερο και δημιουργικότερο έτος. Καλή χρονιά σε όλους· με υγεία.